Banu ile bundan 3 sene önce Esra ve Aykut’un düğününde tanışmıştım. Kendisi Esra’nın baş nedimesi idi. O düğünde görevini nasıl hakkıyla yerine getirdiğini, hatta görev tanımını bir adım ileri taşıyarak, nikahı kıyan Gurmukh’un sözlerini misafirlere tercüme etme işini de üstlendiğini gayet net hatırlıyorum. Bu yüzden, 3 senenin ardından kendi düğünü için beni aradığında gerçekten heyecanlanmıştım 
Aradan geçen zaman içinde Banu, İngilizce öğretmenliğini bırakmış, bireysel yaşam ve gelişim koçluğu yapmaya, bu konuda workshop’lar düzenlemeye, kendi blogundan takipçilerine hitap etmeye başlamıştı. Öğretilerini özetlediği kitabı Dünyaları Ben Yarattım raflardaki yerini almıştı. Artık insanlara bir yabancı dil değil, kendilerini bulmayı öğretiyordu. Kendisi ise Emre’yi bulmuştu.
Yazma işini bu konudaki yeteneği belgelenmiş olan Banu’ya bırakarak düğün gününün hikayesine dönsem iyi olacak. Önce aktörleri tanıyalım. Karşınızda Banu;
Banu’nun sevgi dolu annesi Zuhal Hanım…
Banu’nun esprili oğlu Batuhan…
Emre’nin berberinden Banu’nun kuaförüne döndüğümde, heyecanın artmakta olduğunu gördüm.
Bir oğul annesini işte bu kadar sever
… ve onu gelinlikler içinde gördüğünde işte böyle hisseder
Eve döndüğümüzde Zuhal Hanım’ı kızını merakla bekler bulduk
Zaman zaman gözleri de doldu elbette.
Gözleri dolan sadece o değildi.
Kim ne derse desin, Banu’nun bence en güzel fotoğraflarından biri bu. Çünkü Banu burada suretini değil, en güçlü hislerini bizlere gösteriyor. Arabanın penceresinden annesiyle vedalaşırken yüzündeki duygunun yoğunluğunda yapmacıklıktan eser yok. Bu sırada üçüncü nesil arka koltuktan bu duygulara ortak oluyor.
Tabi mutluluk gözyaşları kısa sürede yerini gülücüklere bırakıyor. Çok şık bir gözlüğün de yardımıyla
Banu’yu 3 yıl önce bir düğünde havuz kenarında otururken fotoğraflamıştım. 3 yıl sonra, kendi düğününde, yine havuz kenarında, bu sefer ıslak vaziyette objektifime yakalandı. Karşılaştıralım;
2 Comments
SEVGİLİ ERKİN,
HİSLERİNE SAGLIK TÜM DUYGULARI O SEVGİNİN AŞKIN İCİNDEN GECERKEN YAKALIDIĞIN HİSSETTİĞİN GÖRDÜĞÜN AN LARI SALAYTLAMA SAĞLIK…
BİZ HEPİMİZ O GÜN AŞKIN DAİMLİĞİNİN, GÜZELİĞİİNE BANU VE EMREYLE ŞAHİDİYİZ…. YİNE BAKARKEN AN LARA YENİ GÖZLERİMDE ISLAKLIKLA HAYRAN HAYRAN ÜRPERTTİMLE BAKTIM…..
HERŞEYİNE SAĞLIK …..
Dönüp dönüp bakıyorum..
Dönüp dönüp bakarken gülüyorum, gözümden bir yandan yaşlar süzülüyor..bişi..Hiiiç normal değil…
Esra’nın düğününde Esra beni öyle çalıştırmış ki sanırım.-) sohbet etmeye çok vaktimizin kalmadığını hatırlıyorum; sadece bir ara makinanı elinden aldığımı, senin resmini çekmeden olmaz dediğimi, araya seni de o resimlerin-hikayenin içine katma isteğimi hatırlıyorum…
Sonra resimler geldi…
Sonra resimlerim geldi…
Ruhunun nasıl anın her noktasına derinden şahitlik yaptığına, şahitliğini ne kadar zarif gözlerle, güzellikleri büyeterek ve hiç bir noktayı kaçırmadan yaptığına, bunu yaparken akıp anın bir parçası olurken anı değil bozmak anı yaratırlığına hatta şahit olmak hayranlıkla doldurmuştu beni…
O zaman kararımı vermiştim ben eğer bir gün evlenirsem senin gözünün şahitliğinden anılarımı yıllara emanet edeceğimi; sinsi planlarım vardı yani.-)))
En özel ve en güzel günlerimizden birinde..en karmaşa-en karışıklık-en koşturmaca-en çok dırdır-en çok kahkaha…en çok ve en herkesli günümüzde en biz bize olabilmeyi en keyifle becermek muhteşemdi..Çıkacak resimlerle ilgili, yaşanacak anlarla ilgili muhteşem bir iç rahatlığı zaten vardı o ayrı…ama o karmaşanın eeeen ortasında bizim en rahat ve huzurlu ve eğlenceli ve dalga geçer ve kendimizle eğlenir ve ve ve halimizde en yanımızda olman..günümüzü en özel kılanlardandı…
Ruhunu resimlerine değil sadece dostum… o özel anın kalp çarpıtısını yaşayan en sevenlerin yüreklerine de katıyorsun..Ve bunu yaşamış olmak çok özeldi…
Çok çok çok teşekkür ederim..ben…kendi adıma…
Bizimle kendini paylaştığın için..olduğun için..olduğunu bize kattığın, kattığınla günümüzü-günlerimizi ve gelecekteki her geçmiş hatırlamalarımızı güzelleştirdiğin için…
İyi ki varsın….
Hep ol…
Banu